سلام:در این رویکرد تربیتی چنین مطرح می شود که چگونه با مطالعه این هم کتاب وکلاسهای مختلف فرزند پروری باز من در رویکرد تربیتی ام مشکل دارم؟ راز آن چی است؟
جواب: این است که یکی از موانع بزرگ سر راه تربیت ذهن والدین است نه اینکه فقط عدم وجود مهارت . مثلا وقتی فرزند یک کار غلطی می کند در ذهن شروع به خود سرزنشگری می کنید که چرا او این کار را کرد وای دیگران چه فکری میکنند ویا....حتی او را کتک می زنم وبخاطر همین در گیری ذهنی تکانشی عمل می کند وبرخی جاها مثلا مهمانی وبا توجه به برخی مهمانی ها درگیری ذهنی بیشتر است ویکی از راههای رهایی از در گیری ذهنی اگاهی به خود (افکار –احساسات-و...)
یک مثال دیگر برای وضوح بیشتر فرزندی دارد یک بازی ویا یک نقاشی ویا...را انجام می دهد در وسط کار احساس ناکامی میکند ومیخواهد برگه را پاره کند ویا بازی را خراب کند یک مادر آگاه به جای فقط کمک به ساختن آن بازی ویا کشیدن نقاشی که در نتیجه بخواهد به کنترل هیجانات فرزند وخود در آن زمان بپردازد مثلا صدایش بند بیاید ویا نق نزند و.. در کنار او با آرامش مینشیند واحساسات او را کاملا تصدیق میکند(میدانم ناراحت شدی ویا عصبانی شدی شاید هرکی جای شما بود همین گونه می شد ویا... )وبا او گفتگو می کند وگزینه های مختلفی را پیش روی فرزند می گذارد (البته بعد از درک احساسات) مثلا مامان جان فکر میکنم اگر اینگونه مداد را بتراشی ویا اینگونه بگیری دستت ویا این رنگ شاید بهتر شود ویا این قطعه را این گونه بگذاری ویا آن قطعه را بچرخانی شاید بتوانی بازی را کامل کنی در اینجا مادر به دنبال این است که فرزند به هدفش برسد واین کار را از طریق توجه به هیجانات فرزند انجام می دهیم وبه صورت غیر مستقیم به فرزند می فهمانیم که با وجود احساسات منفی دست از کار نکش وبه این احساسات پاسخ نده وبه هدفت فکر کن تا بزرگ که میشود مانند شما درگیر ذهنش نباشد وبخواهد برای تربیت فرزندش ذهنش مانند شما مانعی باشد